Aksaray Günü, Hizmet Şuuru; Hicaz’dan Darende’ye İrfan Yolculuğu…
Bugün Aksaray günüydü Elhamdülillâh... İnsan buna nasıl hamdetmez? Böyle güzel vatan, böyle güzel eserler, mâneviyât kokan köşeler. Bu anlamda Aksaray’ın Ulu Câmii ile Somuncu Baba Külliyesi, bir de Vilâyet dâhil târihî binâlarla çevrili 15 Temmuz MİLLÎ İRÂDE Meydanı ilk etapta yetiyor.
*İYİKİ GELMİŞİZ, İYİKİ BURDAYIZ**
Bilhassa belediyenin şehrin genelindeki tertip-düzen yanında Türbe ve Müzeye hizmetleri çok muhteşem. Genel hizmet akış ve nakışında bir samîmiyet ve de şuur kokusu kendini hissettiriyor. Câmi ve civârı çok özel tasarım ve şekliyle ayrı bir özgünlüğe sâhip. Müzeye giriş ve mezarlık ziyâretiyle ilgili âdâb ve duâ kitapları ve verilen rehberlik hizmetleri karşılıksız. Müze minyatür örneklemelerle berâber iyi ki buraya gelmişiz dedirtiyor. Seyre doyamıyorsunuz. Cumhurbaşkanımızın takdir sözlerinin de panolaştırıldığı belediyeyi biz de tebrik ediyor, içten teşekkürlerimizi sunuyoruz...
*NERDEN BAKSAN HASANDAĞI*
Bir de Hasan Dağı. Kayseri için Erciyes neyse Aksaray için de bu dağ o. Hattâ tüm bu bölge için. Altunhisar’dan uzaklarda gözüken dağ 70 km’lik yol boyu hep bize refâkât etti sanki. Yüksek olduğu için her iki tarafta da tâ uzaklardan kendini gösteriyor. Ama Aksaray’ı âdetâ bütünlüyor. Bugün de başındaki duman ve de karla bizi hep tâkip edip durdu.
*KAYSERİ-BURSA, AKSARAY-MALATYA*
Mâlum, Somuncu Baba (asıl adıyla Şeyh Hamîd-i Velî), Osmanlı Devleti’nin kuruluş döneminde yaşamış, manevi yönü büyük önemli bir mutasavvıf ve âlimdir.
Doğum yeri olarak kaynaklarda Kayseri / Talas / Akçakaya, kimisinde Aksaray, kimisinde de Îran Hoy şehrinin isimleri geçmektedir. Bizde Somuncu Baba deyince de daha çok Bursa ve Malatya/Dârende akla gelirken Aksaray’da bu dev külliye ve verilen ehemmiyeti görünce şaşırmadık desek yalan olur. Hani tasavvufta şeyhler için gittikleri yerlere Makam denilen yerlerin yapılması gibi bir gelenek var ama burada doğrudan türbe, çilehâne, îtikâfhâne, müze falan bayağı bir sâhiplenmişlik mevzûbahis.
*HİCAZ’DAN DÂRENDE’YE*
Dijitâl ortamda biraz araştırdığımızda Somuncu Baba nâmıyla meşhur Şeyh Hâmid-i Velî’nin hem Aksaray’da hem de Malatya’nın Darende ilçesinde külliye ve türbesinin bulunduğunu görüyoruz.
Bu durum, onların buralarda farklı dönemlerde az ya da çok ikâmet ettiklerine işârettir.
Meselâ Bursa Ulu Cami’nin açılışından sonra sırrı ortaya çıkınca talebesi Hacı Bayram-ı Veli ile birlikte Hicaz’a gitmiş, dönüşte tekrar Darende’ye yerleşmiştir. 1412 yılında vefat ettiğinde naaşının Hıdırlık mevkiine defnedildiği kabul edilir.
*SOMUNCU BABA, HACI BAYRÂM-I VELÎ*
Aksaray konusu da sırrı faş olduktan sonraki dönemle ilişkilendirilir. Burası, bizzat uzun yıllar ikâmet ettiği, irşâd faaliyetlerini sürdürdüğü ve Hacı Bayram-ı Veli gibi talebelerini yetiştirdiği ana merkez olarak kabûl edilir. Birçok tarihi kaynak ve arşiv belgesi (Osmanlı tahrir defterleri dâhil), vefat yeri olarak Aksaray Ervah Kabristanı’nı gösterir.
*HACI BEKTAŞ, YÛNUS EMRE*
Diğer yandan; Anadolu tasavvuf kültüründe (Yunus Emre, Ahmed-i Hani veya Hacı Bektaş-ı Veli örneklerinde de görüldüğü üzere), büyük gönül erlerinin feyiz saçtığı ve yaşadığı şehirlere sevgiden ötürü birer makam ihdâs edilir. Meselâ; Yunus Emre’nin Ünye’deki yeri buna en uygun bir örnektir.
Özetle; Dârende doğumu, çilesi ve kabrinin bulunduğu vatanı, Aksaray ise irşadının, talebelerinin ve de ayrıca târihî kayıtlara geçen kabrinin bulunduğu durağıdır.
*İRFAN BARIŞI, HİZMET YARIŞI*
Bu yüzden her iki şehir de bu büyük veliyi bağrına basmış ve adına hürmeten külliyeler inşa etmiştir. Her ikisi de; doğrularla olmak, mânevî bir hava solumak, böyle dîne-diyânete ve irfâna hizmet etmiş ecdâda vefâ, sâlihlerle haşr’olmak ümîdi adına gidip görmeye, ahlâk ve nasîhatlerinden ilham almağa değer büyüklerimizdir. Rabbimiz cümlemize, böyle güzel, söylemi ve de eylemiyle biricik örneğimizi örnek alarak insanlara ışık olmuş insanlarla Efendimiz S.A.V.’in komşuluğunda buluşmayı lûtfeylesin. Âmîn...
*MİLLÎ İRÂDE, AZİZ MİLLET, GÜZEL İKLİM*
Namaz sonrası çok fazla uzaklaşmadan meydan çevresinde mağazalar ekseninde dolaştık. Gerek târihî binâlar, gerekse kılık-kıyâfet, sohbet-muhabbet manzara ve şekilleriyle adı gibi MİLLÎ İRÂDE havası esen bu civârda dolaşıp hâlis-muhlis bir Anadolu havası solumak çok rahatlatıcı ve de gelecek adına ümit vericiydi. Böyle bir ortamda, cıvıl cıvıl güzel insanlarımız arasında hep berâber çay içmenin keyfini de tattık...
*BASIN HAYRÂNÎ, MUHTEVÂ SEYRÂNÎ*
Orada bir büfeye gazete bulabileceğimiz bir yer sorduk. Meğer onda içerde, sâdece mahallî gazetelerden birer adet varmış. 7 ayrı gazete. Hepsini de talep ettik. Hesapladı; 50 TL tuttu. Eve gelince kontrol ettim; tam da doğru. Sâdece biri 8 TL, öbürleri 7’şer.
Hepsi de aynı boyda, 8’er sayfa. Hemen hepsi de köşe yazısız. Bir ikisinde var, o da son sayfalarda. Sâdece haber niteliği olan olayların seyrini izliyorsunuz sayfalarda. Onların da çoğu aynı haberler tabiatıyla, yerleri farklı sâdece. Bir de reklamlar olmazsa olmaz tabiîki.
*ZENGİN DAMAR; ENGİN CİVÂR?*
Aksaray gibi târihî ve de irfânî derinliği olan, damarı zengin bir yerde daha engin bir muhtevâ görmek bizim için sürpriz olmazdı. Kaldı ki elde 7 gazete, hepsi de bayağı ciddî, güzel de sloganlarla çıkıyorlar. Ayrıca 20-30 yıldır yayında olanlar da var. Demekki artık durum bu, ülkenin genelinde böyle. Burada da böyle olması kanaati perçinledi yâni. Artık gerisini siz tahayyül buyurun. Ama bu elbette gazetelerden çok toplumun talebiyle alâkalı. Böyle şeyler civâr olarak derinliğe yönelik engin bir merak ve sevgi ister. İnşâllâh zamanla olur. Şimdilik olan bilgi ihtiyâcı da cep telefonuyla çerez kabîlinden gideriliyor. Hadi hayırlısı...
*ZÜLFİKÂR KARATAŞ, FÂTİH AKSEL*
Huzurlarınızdan ayrılırken, bize, sanki ecdadla omuz omuza namaz kılıyormuşuz hissi yaşatan târihî bir câmide birlikte müezzinlik yapma bahtını ikrâm eden Ulu Câmi görevlisi Zülfikâr KARATAŞ Bey hocamıza çok teşekkürler ediyor, Altunhisar/Sağlık Mahalle Câmii’nde bir akşam birimiz imam, birimiz müezzin olarak namaz kıldıktan sonra tanıştığımız, Bor üzerinden Aksaray’a dönerken vaktin buraya tevâfuk ettiğini söyleyen toptancı esnafı kardeşimiz Fâtih AKSEL’e uğrama fırsatı bulamadığımız için özür diliyor, inşâllâh bir başka sefere diyor, her iki kardeşimize de buradan hürmetlerimi arz ediyorum.
*AKSARAY’DAN GAZZE’YE, TÜRKİSTAN’DAN KEŞMİR’E*
Evet değerli dostlar; ayın son günü gittiğimiz Aksaray’dan yazacaklarımızı fazla uzatmamak adına sonlandırırken, bir başka güzel wesîleyle tekrar buluşmak ümîdiyle, başta Gazze, Doğu Türkistan ve Keşmir gibi mazlumların kurtuluşunu göstermesi niyâzıyla Rabbimize yalvarıyor, onların da bizler gibi kendi vatanlarında çelik-çocuk, dost-akrabâ, hür ve de ferah-fahûr yaşama imkânlarına tez zamanda kavuşmaları ve bunda aziz millet olarak bizlerin de şeref payı olması temennîsiyle cümleye Altunhisar’dan sevgiler-saygılar sunuyoruz wes’selâm...