Ümm’den Ümmet’e; Ev’den Cennet’e…

“ÜMM’ün ANNE demektir. EMM’ün önde, öncülük; ÜMMET’ün = ANA Millet; Ümmet; esas, en büyük…”

Husûsiyeti rahmet

Olan “ana” topluluk

Başı ahlâk, fazîlet;

Sonu, sonsuz mutluluk!…

Ana gibi yâr diyâr;

Şefkât yüzlü memleket…

Muhammedî coğrafya;

Îman, İslâm; selâmet…

Ümmet; Millet-i Beyzâ 

Rûhen aklık, beyazlık

Onun dışında kalmak; 

Ebedî bir bedbahtlık!…

Beyza; temizlik, paklık

İçi dışı nurluluk;

Dünyâda, âhirette

Mutluluk, huzurluluk…

Millet-i Beyzâ, el’hak;

Necât, felâh ümmeti

Şu da bir gerçek ki, bu

Annelerin himmeti…

Anne verir çocuğa

Yurt, Vatan şuûrunu

Bir Ümmet-i Muhammed 

Olmanın gurûrunu…

Dilemeyi Allâh’tan

Din-îman selâmeti

Sözün özü, her güzel

Onların kerâmeti…

Lûtf’et Yâ Rab; Sen mutlak,

Muktedirsin, kâdirsin…

Başta muhkem âile;

Topluma huzur girsin!…

Anneler, anne gibi

Edep, hayâ sâhibi

Hem şuurdan nasibi

Evi çekip-çevirsin!…

Ülkelere adâlet;

Hak-hukuk riâyeti

Halklara dirlik-düzen

Şeriat hidâyeti…

Coğrafyamıza vahdet;

Kardeşlik sirâyeti

Milletime güç-kuvvet;

Ümmete dirâyeti…

Kurtulsun vatan, millet;

Hem Ümmet-i Muhammet

Esirgeme lûtfunu;

Medet Allâhım medet!…